Canım yanıyor her yanına geldiğimde. İçim acıyor... Sözlerim, gözlerim, kokum kıracak onu diye çok korkuyorum... Acıyorum yokluğuma bu sefer, ağlıyorum... Çocuk muyum, çocuğum mu benim o bilmiyorum. Dokunamıyorum hiç, elleyemiyorum hiçbir yarasına :( Burnum sızlıyor yine mi gözyaşı? Annemmmm... Neden ha neden? Neden çaresizliğimsin benim? Neden elletemediğim, dokunmasınlar diye çırpındığımsın hala? Kimse için değilde senin için elimin tersiyle itiyorum herşeyi? Neden varlığın iyi değilde can acıtıyor işte... Mutluluk ışıltını neden hiç göremiyorum gözlerinde? Hangimiz yanlışız hangimiz fazla? Yanlış nerde anne?
Bitmeyen derdinle bitmeyen derdim oldun canım, can kokum... Elim üzerinde ama yoruldum...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder