27 Ağustos 2012 Pazartesi

Uzun uzun aylar...

Ne zor gecti bu yaz. Bitsin diye dua ediyorum. Umarim hizlica gecer biter bu çektiklerim. Birseyler yazmak birşeyleri anlatmak biraz zor. insanın morali iyi degilse yasamak bile gelmezken icinden. Yazmak anlatmak ne hacet?
Bı de insanın hayat arkadasinın umarsiz mutsuz gereksiz ezik olmasi ne olacak? İste boyle kor kuyularda bulur kendini. Asla bir isimi görmeyecek, asla yaralı parmağıma istemeyecek bu adam biliyorum. Ama yapacak birsey yok tek cikis yolu bitirmek olursa bitiririm ki. Korkmam yalnızlıktan. Yalnızlık zaten o varken de olan birsey. Mesela suan cok yalnizim. Kendimi dinliyor kendi kendimi yiyorum. Bir gun, bir gun gelecek ve ben gercekten gercek mutlulugu bulucam.