Hayatında ne kadar yeri olmadığına kendini inandırsanda etrafındaki insanlar anlamak için soruyorlar ya 'neden?' diye, işte o zaman 'bence de ya neden yapıyorum bunu?' diyesim geliyor. 'Ben bilmem cevabı sen ver' cümlesi düğüm düğüm boğazımda. Söylediğim şey nedeni olmadan yapılamaz mı aslında. Yapılabilir. Ben mesela kendimi kandırıyorum bahaneler uydurmaya çalışırken yok arkadaş bu değişimin sebebi yok... Çocuk? Yalan! Yapmıcam biliyorum. Sağlık? Ya bırak sanki sağlıksız mıydım yaşıyordum işte. Güzellik? Değil değil bu hiç değil ;) ben zaten güzeldim diyesim var ama göreceli ya susmakta lazım haddimce... Yok işte bak bi sebebi yok!
Peki değişime karar verebilme birşeyin sonucu olmalı. Bunalımın! İşte buldum. Bunalımdayım! Ağır bunalım ağır değişimler ister. Çok kilo verme, belki de bunalıma sebep olan herşeyi eskide bırakabilme isteğindendir? Olamaz mı? Olabilir...
Gel gelelim o kadar çok şey varki hatırlamak dahi istemediğim işte bundandır belkide bu hareketliliğimin sebebi. Belki bundandır hatırlanamayacak kadar değişmek istemem.
Sebep yoktur belki ama illaki birşeyin sonucu bu değişim... Ne de olsa 'değişmeyen tek şey değişimin kendisidir.'
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder