Var olanı kağıda kalemle yazamayan, biraz hasta, dürüstlüğü de elinden bırakmayan, acılı, dertli, mutlu, umutlu bi kadının yazdıkları işte... Elinden her iş gelir de bi kendine iyi gelemez... Kah güler kah ağlar ama hep konuşur... Ya kendiyle ya da hayali olan şeylerle... Gerçekleri ile yüzleşen ama kavgasını da eksik etmeyen kadın! Hoşgeldin sefalar getirdin...
18 Mayıs 2012 Cuma
Bosanma!
Nedendi? Niye gitti? Vazgecilebiliniyo muydu oyle kolayca? Yillarin hatiralari neredeydi gidislerde? Yanindaki kucuk valiz? Sirtindaki agir yuk olabilir miydi? Peki cocuk akil nasil tanimladi ki bosanmayi, ayrilmayi? İsteklerin altindaki temel duygu sanilan degildi oysa ki... Cocuktu ya akli ermezdi degil mi? Hatrinda kalmayan tek sey uzecekti onu yillar sonra, gordugu tablolar yabancilasacakti bir anda... İste hatirlayamadigi o sey canini cok yakacakti! Aileydi ama o hic aile olamadiklarini hatirlayacakti oysa...
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder